เทคนิคการให้อาหารปลา หน้าวัดหอมเกร็ด ขนมปังมีขายบนเรือ เชิญได้เลย ชิ้นเล็ก ๆ โยนให้ ปลา ปลามันนึกว่า ใบไม้ ลอยน้ำมา มันไม่สนใจ ขอให้ฉีก ชิ้นใหญ่ ๆ หน่อย ไม่ต้องกลัวปลาติดคอ เพราะน้ำเยอะ คล่องคอ แน่นอน ใครจะขึ้นไปไหว้พระ ก็เชิญ ให้เวลา 20 นาที หากกลับมาแล้ว ไม่เจอเรือ ก็ไม่ต้องกังวล ... เพราะนั่นคือ เราออกเรือไปแล้ว ( ฮ่า ๆ ๆ ) คนขับหัวเราะ ล้อเล่น ครับ เราไม่ทิ้งคนไว้ข้างหลัง แน่นอนครับ ( ประโยค คุ้น ๆ )
เรือออกจากท่า กลับมาใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง ก็โอเคร พอได้นั่ง สัปหงก พอถึงท่า ก็มุกเดิม มีรูปที่ถ่ายไว้ตอนขึ้นเรือ แรก ๆ แปะไว้ในจาน กลม ๆ เล็ก ๆ ก็น่ารักดี เป็นรูป เราที่เค้าขึ้นมาถ่าย นะ 100 บาท แต่เราไม่เอา เพราะมาทีไร ก็เอาไปทุกที ตกจากหลังตู้เย็น แตกหมดแล้ว น่ะ
เดินออกมา หาน้ำหวาน ๆ กระแทกปากเข้าไป ก็โอเคร ญาติเค้าอยาก เดินหาซื้ออะไร นิดหน่อย ก็เลย นัดกันที่ทางออก ระหว่างรอ เจอ แม่ค้าขายผลไม้ แหมหิว ๆ น้ำอยู่ ก็เลยสนใจ ส้มเขียวหวาน มี 2 ราคา โลละ 80 กับ 100 บาท ถามว่าทำไม ไม่เท่ากัน ... อ๋อ ไซส์ เล็กใหญ่ไม่เท่ากัน นะ โอเคร คำถามยอดฮิต " หวานไหมครับ " โอ้ว ... หวาน ๆ อร่อย นะ " โอเคร งั้นผมเอา โลละ 100 โลนึง "
กลับมาบ้าน อาบน้ำ กินข้าว เรียบร้อย ก็จัดการส้มทันที แหม .. ซื้อกับมือ ต้องฉลอง เสียหน่อย ปอกเปลือกออกมา อืม ... น่ากินดี จับใส่ปาก ชิ้นแรก อื๋อ .... ตาหยี แทบไม่ทัน เปรี้ยว จี๊ด ไม่มีหวาน ปน เล๊ยยย .... สงสัย เลือกลูกผิด ไม่เป็นไร ปอกอีกลูก " ภาวนาในใจ โอม ... จงหวาน จงหวาน " โถ่ ไอ้ เช็ด เม็ด เอ๊ย เปรี้ยว กว่าลูกที่แล้ว อีก .....
สรุป โดนแม่ค้า มั่วหลอกขาย เสียดายเงินไหม ตอบว่า นิดหน่อย แต่เสียค่าโง่ ก็นิดหน่อย จริง ๆ แล้ว น่าจะเป็น เรื่องจริยธรรม ของแม่ค้า นะ มันน่าจะหมดสมัยแล้ว เรื่อง หลอกเค้ากินไปวัน ๆ น่ะ น่าจะเลิก สันดาน โกหก ตอแหล ขายของให้ชาวบ้าน ของไม่หวาน ก็บอก หวาน ของไม่สด ก็บอกสด เอาตัวรอด ไปวัน ๆ อย่างนี้ บอกได้เลย ไม่เวิร์คหรอก ... พอคนเค้าจับได้ ไล่ทัน เค้าก็บอก ศาลา แล้ว อีกอย่าง บาปกรรม ด้วย สันดานแบบนี้ ก็คล้าย ๆ นกม. ละนะ ตลปแตลง ไปวัน ๆ เพื่อให้ได้เงิน วันนี้ ก็เลย มาเล่าให้ฟัง ว่า ของที่ตลาด ดอนหวาย น่ะ ไม่เหมือนเดิม เหมือนเมื่อสิบปีที่แล้ว นะ แต่ก่อน ไม่แพง ของดี ชาวบ้าน ขายเอง เดี๋ยวนี้ หน้าตา แม่ค้า เหมือนคน กทม แถว โบ๊เบ๊ เลย ละ จะซื้ออะไร ก็ดูให้ดี นะครับ
